Nietig verklaring verwerping nalatenschap

Betrokkene staat onder bewind. Het bewind is geregistreerd in het landelijke curatele- en bewindregister. Hij is erfgenaam van de nalatenschap van zijn moeder (naast zijn 2 andere broers en zus). Hij heeft op 12 oktober 2022 bij de notaris een volmacht tot verwerping ondertekend, waarin hij verklaart de nalatenschap van zijn moeder te willen verwerpen voor zichzelf en voor zijn minderjarige kinderen. 

Hij heeft dus zonder zijn bewindvoerder in te lichten en zonder de notaris te vertellen over het bewind, de nalatenschap van zijn moeder verworpen.

In het verzoek vraagt de bewindvoerder - die door de kantonrechter is benoemd als bewindvoerder over de goederen van de betrokkene om de hiervoor genoemde verwerping van de nalatenschap van 2 februari 2023 ongedaan te maken en om de nalatenschap aan te merken als een beneficiair aanvaarde nalatenschap.

Conclusie

De kantonrechter is van oordeel dat de verwerping van de nalatenschap door betrokkene ongeldig is. Hij was namelijk op 2 februari 2023 (de datum dat de akte van verwerping bij de rechtbank werd opgemaakt) niet bevoegd om zonder de tussenkomst van de bewindvoerder tot verwerping over te gaan.

Het meerderjarigenbewind brengt mee dat de bewindvoerder tijdens het bewind de rechthebbende vertegenwoordigt in en buiten rechte. Dat staat in de wet onder artikel 441 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (1:441 lid 1 BW). Verder is in artikel 193 lid 1 van Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek (4:193 lid 1 BW) bepaald dat een wettelijke vertegenwoordiger van een erfgenaam voor de verwerping van een nalatenschap een machtiging van de kantonrechter nodig heeft. Bij de verwerping in de akte van 2 februari 2023 was de bewindvoerder niet betrokken en de bewindvoerder heeft ook geen machtiging van de kantonrechter om de nalatenschap te mogen verwerpen. Er was daarom op 2 februari 2023 geen sprake van een rechtsgeldige verwerping van de nalatenschap. Die ongeldigheid treft ook de verwerping die hij voor zijn kinderen heeft gedaan.